خلوت یک گوینــده

هر روز یک احساس عمیقی به من نهیب میزند خودت را از منجلاب این دنیا بیرون بکش...
از این دنیایی که واقعا جای عجیب و غریب و شدیدا نا امنی شده...
هر روز خبرهای عجیب و طلاقها و خیانت ها و ارتباطهای آزاد خارج از چارچوب ازدواج و...
خودنمایی ها، چشم و هم چشمی ها، اسراف ها....
تصویرهای ولنگارانه در خیابانها و...
محو شدن حیا به سرعت نووور...
تصویر جنگ،تصویر ویرانی ها، تصویر رفتارهای داعش گونه و قتل و جنایت و...
محو شدن فاصله ی حقیقت و دروغ با هوش مصنوعی و ترویج محتواهای به شدت مبتذل در قالب خانم هَلو و خانم پَیاز :/
و....
پوووووفففف

انگار دنیا افسارش از دست آدمها در رفته...در منحَط ترین حالت ممکن قرار داریم....

اینستاگرام، تلگرام، حتی روبیکا ندارم، اصلا فیلتر شکن نداااارممم... با وجود این که چادر در اطرافیانم خیلی کمرنگ شده محکم روی سرم نگهش داشتمش، موسیقی را ترک کرده ام، از منطقه خارج نمیشوم که آن همه ولنگاری که میگویند را به چشم نبینم... و... و... و...
ولی باز تصویرهای ناهنجار زمان جلوی چشمهایم رژه میرود...
و من باید خودم را نجات دهم...
دروغ چرا... هنوز خانه ام امن است، هنوز آرامش خانه پا برجاست، هنوز هم زندگی ام درگیر چشم و هم چشمی نشده،... هنوز هم حرمت و حیا در جریان است.... اما...

بماند برای بعد...